Ve neydi o?
"Artık böyle oldum ben. Biraz güvensiz, biraz hissiz, biraz kimsesiz; çokça sessiz, tepkisiz ve çok şeye karşı isteksiz."
Şehrime bakıyorum. Akşam oldu mu öyle sessiz, karanlık..şimdi sokaklarda insan yok. Karanlık çöktü mü herkes evine, konteynerına giriyor.. o eski komşuluk kavramı bile kalmamış. Her yer yerle bir olmuş.. ışığı yanmayan binalar. Cadde ve sokaklarda çete gibi gezen köpekler. Burada yaşam gerçekten çok zor.
Annemin aylardır istediği bir şey var ve ölümlü dünya Allah korusun o olay olmadan kaybedersem ben kendimi hayatta affetmeyecem. Ama bir yandan ilerde ya pişman olursam diye öyle bir ikilemdeyim ki..
O kadar dert yükümün üstüne bir de bu..
